علائم اولیه نارسایی کلیه چیست و چگونه تشخیص داده می شود؟

علائم اولیه این عارضه معمولا آرام و تدریجی ظاهر می‌شوند و خیلی وقت‌ها در مراحل ابتدایی با بیماری‌های دیگر اشتباه گرفته می‌شوند. آشنایی با این نشانه‌ها کمک می‌کند فرد زودتر به پزشک مراجعه کند و جلوی پیشرفت بیماری گرفته شود. این نشانه ها عبارتند از:
تغییر در ادرار: یکی از مهم‌ترین علائم تغییر در میزان، رنگ یا دفعات ادرار است. ممکن است فرد دچار کاهش حجم ادرار شود یا رنگ ادرار تیره‌تر از حد معمول باشد. بعضی افراد شب‌ها بیش از حد نیاز به دفع ادرار پیدا می‌کنند.

ورم دست و پا: کلیه‌ها وظیفه دفع مایعات اضافی را بر عهده دارند. وقتی عملکردشان مختل شود مایعات در بدن جمع می‌شود و تورم در مچ پا، دست یا حتی اطراف چشم‌ها دیده می‌شود.

خستگی و ضعف: این بیماری باعث کاهش تولید هورمون اریتروپویتین می‌شود که برای ساخت گلبول قرمز ضروری است. در نتیجه کم‌خونی رخ می‌دهد و فرد احساس خستگی دائمی دارد.

تنگی نفس: تجمع مایعات اضافی در بدن می‌تواند به ریه‌ها فشار بیاورد و فرد را دچار تنگی نفس کند. در بعضی موارد کم‌خونی هم این مشکل را تشدید می‌کند.

تهوع و بی‌اشتهایی: مواد زائدی که باید توسط کلیه دفع شوند در خون جمع می‌شوند و می‌توانند باعث حالت تهوع، استفراغ یا کاهش میل به غذا شوند.

مشکلات خواب و تمرکز: سموم تجمع یافته در خون روی عملکرد مغز اثر می‌گذارند و می‌توانند باعث بی‌خوابی، کاهش تمرکز و حتی تغییرات خلقی شوند.

فشار خون بالا: کلیه‌ها نقش مهمی در تنظیم فشار خون دارند. نارسایی کلیه باعث می‌شود فشار خون بالا برود یا کنترل آن دشوار شود.

این علائم ممکن است به تنهایی نشانه قطعی این بیماری نباشند اما وقتی چند مورد با هم دیده شود باید جدی گرفته شود.

آزمایش خون

آزمایش ادرار

تصویربرداری از کلیه‌ها

بیوپسی کلیه (نمونه‌برداری)

تست‌های تکمیلی

افراد مختلفی می‌توانند دچار این مشکل شوند اما بعضی گروه‌ها بیشتر در معرض این عارضه قرار دارند از جمله:
افراد مبتلا به دیابت: دیابت شایع‌ترین علت این عارضه است. قند خون بالا به مرور به رگ‌های کلیه آسیب می‌زند و عملکرد آن را کاهش می‌دهد.
بیماران با فشار خون بالا: فشار خون کنترل‌نشده به مرور به عروق کلیه آسیب می‌زند. همین موضوع یکی از عوامل اصلی این عارضه است.
کسانی که سابقه خانوادگی بیماری کلیوی دارند: اگر در خانواده فردی به بیماری مزمن کلیوی مبتلا باشد احتمال ابتلا در سایر اعضای خانواده بیشتر است.
سالمندان: با افزایش سن عملکرد کلیه‌ها کاهش پیدا می‌کند و احتمال ابتلا به این بیماری بیشتر می‌شود.
مصرف‌کنندگان طولانی‌مدت داروهای خاص: مصرف مداوم داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی (مثل ایبوپروفن یا ناپروکسن) یا برخی آنتی‌بیوتیک‌ها می‌تواند به کلیه آسیب بزند.
افرادی با مشکلات قلبی و عروقی: بیماری‌های قلبی و نارسایی قلب می‌توانند جریان خون به کلیه را کاهش دهند و زمینه‌ساز این مشکل شوند.
افراد چاق یا مبتلا به سندروم متابولیک: چاقی، کلسترول بالا و مقاومت به انسولین همگی می‌توانند به کلیه‌ها فشار وارد کنند.
این گروه‌ها باید بیشتر مراقب علائم هشداردهنده باشند و به طور منظم آزمایش و چکاپ انجام دهند.

کنترل فشار خون و قند خون

رژیم غذایی سالم

نوشیدن آب کافی

پرهیز از مصرف خودسرانه داروها

ورزش منظم

پرهیز از مصرف دخانیات و الکل

انجام چکاپ منظم